منوچهر بیگلری در خانواده‌ای اهل هنر و دوستدار موسیقی در تهران متولد گردید. پدر وی حسین بیگلری‌پور، از سولیست‌های رادیو ایران و یکی از مسئولین مدرسه عالی موسیقی بود. منوچهر بیگلری از پنج سالگی نواختن ویلن را نزد پدر آغاز نمود و تا ده سالگی مشق ویلن را در خانه ادامه داد. از ده سالگی به هنرستان عالی موسیقی رفت و نواختن ویلن را نزد اساتیدی مثل «علی‌محمد خادم میثاق» و «لوئیجی» تعلیم گرفت.

پس از دو سال، چون به سازهای بادی مخصوصاً ترومپت علاقه داشت، نزد هنرمندانی نظیر «ساکوف» نواختن این ساز را فرا گرفت و از هنرستان موسیقی فارغ‌التحصیل گردید. وی در سال ۱۳۴۰ همکاری خود را با ارکستر سمفونیک تهران به رهبری «حشمت سنجری» آغاز کرد و ۱۸ سال در این ارکستر به نوازندگی پرداخت. برادر او «محمد بیگلری پور» آهنگساز، رهبر ارکستر و سازنده اولین سرود ملی جمهوری اسلامی ایران بود.

در سال ۱۳۹۲ مدرک درجه یک هنری به او اعطاء شد.در مراسم پایانی بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر،در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ از «منوچهر بیگلری» تقدیر به عمل آمد در دومین آیین «سال نوای موسیقی ایران» که در روز پنج شنبه هفتم بهمن ۱۳۹۵ در فرهنگسرای نیاوران تهران برگزار شد، از مقام هنری «منوچهر بیگلری» تجلیل شد. در این مراسم تندیس و لوح تقدیر «سال نوا» به وی اهدا شد.